Een reis door de tijd

Voor mij zelf voelt 2018 echt een beetje als een reis door de tijd. Wat was het een fantastisch jaar op auto gebied.

Ja even realistisch, de auto als een object staat steeds meer onder druk. Laten we reëel zijn. De auto met een verbrandingsmotor heeft z’n langste tijd gehad. Sterker nog, ik ben er van overtuigd dat op termijn de auto z’n langste tijd heeft gehad. Er zijn zoveel betere mogelijkheden om jezelf te laten transporteren. De fiets, openbaar vervoer etc… Nou ja ik zal verder niet in gaan om de toekomst, dat heeft geen zin. Waar het om gaat is het verleden en het plezier wat je mensen geeft als je in oudere auto’s rijdt.

Dat is mij dit jaar wel heel erg duidelijk geworden, in een oude auto rijden is niet alleen het plezier voor jezelf. De geur, de mechanische geluiden, het gevoel wanneer je schakelt of het gas in trapt, of de rem. Alles bij elkaar is fantastisch. Jongeren hebben steeds minder met klassieke auto’s en dat snap ik heel goed. Een jongere nu die begint met autorijden is 17 tot 25 jaar oud. Kijk eens terug in de tijd en je komt op auto’s op eind jaren negentig en begin deze eeuw. Auto’s met ABS, Cruise control, ESP al dan niet standaard. De auto’s waren al niet heel erg spannend, daar komt bovenop, de auto’s lijken allemaal een beetje op elkaar, Zijn erg zwaar, duur om te onderhouden, waarom zou je überhaupt een auto willen bezitten?

Kijk je dan naar een oudere auto, dan zit er veel meer emotie in. De manier waarop een auto zich gedraagt is heel typisch voor een auto, je kon zelfs een auto herkennen aan het motorgeluid, wie lukt dat tegenwoordig nog (op een Twinair van Fiat na)?

De 2CV is veruit favoriet bij mij. Ja ik ben ook een enorme Saab fan en heb een werkelijk schitterende Saab 900 Classic die ik best wel koester. Maar de 2CV staat bovenaan bij mij in de lijst. Dit jaar heb ik fantastische dingen mogen doen met en in een 2CV. Dingen die ik echt nooit had durfen dromen. Ja ik heb er over gedroomd, maar dat die dromen werkelijkheid zouden worden? Nee dat had ik echt niet gedacht. Daar ben ik echt supertrots op. Supertrots is misschien zelfs nog onder bemeten, daar ben ik apetrots op. Dat heb ik toch allemaal maar mooi gedaan!

Even een stukje geschiedenis: in 1948 werd de 2CV als voertuig voorgesteld aan het publiek in Parijs. Dit jaar 70 jaar geleden. In 1948 werd de productie gestart van de 2CV. De auto werd zo populair dat je echt even moest wachten voordat je in aanmerking kwam voor de auto. Pas in 1952 werd de auto in Nederland verkocht.

In de jaren 90 raakte in voor het eerst echt serieus in aanraking met de 2CV. Ja een oudere neef had in de jaren 80 al zo’n ding. Maar tja, toen was het al zo’n oude trage hippie auto. Als serieus automobilist wilde je daarmee niet geassocieerd worden.

Dat was in de jaren 90 niet anders. Studenten en mensen met een klein budget reden zo’n auto. Dus zo kon ik ook mijn broer en een goede vriend aan hun eerste auto helpen. Ergens in 1994/1995 zat ik op de opleiding voor autotechniek en een klasgenoot had een vader die wel met dat soort dingen deed. Dus dat werd hun eerste auto…

In 1995 werd die rotte 2CV opgevolgd door een Visa. Die ik in 1996 van hun over nam. In 1997 volgde een fantastische vakantie met een 2CV en die Visa naar Frankrijk. Toen viel het kwartje bij mij. Een wereldmeeting voor 2CV’s volgde in 1997 en ik werd (achteraf) verliefd op de 2CV.

Begin 1998 kocht ik vervolgens zelf mijn eerste 2CV. Een rode, die veel aandacht nodig had. 3x raden welke 2CV ik nu nog steeds heb. Al 20 jaar lang bij ik 2CV rijder van dezelfde 2CV!

Uiteraard is die in die jaren behoorlijk verandert. Want roest, brand, slijtage enzovoort…

Wat ik toen al in gedachten had is na 20 jaar uitgekomen.

Ik vond het toen een bijzondere auto, dat is het 20 jaar later nog steeds, sterker nog, steeds meer mensen zijn dat met mij eens. Dus is 2018 voor mij een bijzonder jaar geworden. Heel eerlijk gezegd, niet alleen voor de 2CV maar voor de klassieke auto in het algemeen!

In 2017 had ik voor het eerst de mogelijkheid om een keer als deelnemer mee te gaan met de Wintertrial. Wat een fantastisch avontuur. Dat je 2 weken voor de start hoort dat je mee mag gaan is al bijzonder. En als je dan ook nog met een 2CV AZAM6 uit 1965 mee gaat is helemaal de kers op de taart. Als dan ook nog blijkt dat je als team goed functioneert en opeens mee doet voor het klassement is heel bijzonder! Een 5e plek is ons resultaat, dat kan beter toch?

Het is eind 2017 als we horen dat we weer mee kunnen met de wintertrial. Dus er is ons veel aan gelegen dit jaar een beter resultaat te halen. En man is dat gelukt! Dat is werkelijk een droom die is uitgekomen. Om te laten zien wat je met een 2CV kunt bereiken. De eerste dag was vooral even aanpassen en wennen, maar vanaf de tweede dag deden we serieus mee, sterker nog we wonnen het dagklassement. We waren het snelste en het beste op de regularities! Uiteindelijk was ons resultaat na 5 dagen rally rijden in sneeuw en ijs en moeilijke omstandigheden een tweede plek in de Challenge klasse! Een unieke prestatie tussen serieus dikke geprepareerde Volvo’s, BMW’s, Porsche’s Mercedessen etc….

Nou ja lees de vorig bloggen maar eens.

Ik dacht toen dat het jaar al geslaagd was, maar het zou nog veel mooier worden!

Een paar maanden later heb ik aan de organisatie van het Concours d’Elegance op het Loo voorgesteld dat het leuk zou zijn om 70 jaar 2CV te vieren op het Concours. Jan Peter en Timo van Classic Events waren super enthousiast en dus ontstond er een display op het Concours. 70 Jaar 2CV georganiseerd door mijzelf. 1 van elk decennium was het idee. Dat is uiteindelijk niet helemaal gelukt, maar van 1955 tot eind jaren 80 waren aanwezig. Een aantal zeer bijzondere originele en gerestaureerde 2CV’s waren aanwezig, waaronder mijn eigen 2CV als rally auto. 2 2CV’s uit 1955, waarvan er 1 zelfs rijden met een 12 PK 2CV naar het concours is gekomen. Maar ook 2 Sahara’s en nog veel meer waar ik trots op ben dat ze er waren.

Het is voor mij echt hard werken dat weekend. Niet alleen ben ik onderdeel van de organisatie met een display, maar ook als fotograaf voor de organisatie. Alles zoveel mogelijk vastleggen is een intensieve baan, maar ontzettend gaaf en dankbaar om te doen. Als kers op de taart besluit de Junior jury een van de 2 Sahara’s een prijs toe te bedelen voor Best Design award, voor wat de 2CV heeft betekend voor iedereen. En ik mag dan met die 2CV het podium op om een prijs in ontvangst te nemen. Je kunt je voorstellen dat ik enorm trots ben op dit moment. Ondanks dat ik de prijs zelf helaas niet mag houden, maar naar de eigenaar gaat van de 2CV. Uiteindelijk is het een droom die uit komt.

En dan zijn we er nog niet! Het jaar lijkt wel uit hoogtepunten te bestaan. Want eind augustus is het de Classic SLS. Iets waar ik als fotograaf ook alweer 6 jaar bij betrokken ben. En als 6 jaar denk ik, het zou toch leuk zijn als ik dit een keer met de 2CV zou doen. 70 jaar 2CV, 20 jaar in bezig, 55 jaar SLS…….F#ck it, we gaan met de 2CV!

En dat is een rit geweest waarbij ik mij heel erg gerealiseerd heb wat het betekend om met zo’n auto te rijden. Want met een 2CV rijden in Frankrijk is niet zoals 20 jaar geleden. Sterker nog, met een 2CV rijden überhaupt is niet zoals 20 jaar geleden. Het is een zeldzame auto geworden. Iets wat je niet meer dagelijks ziet rijden. Tussen 150 klassiekers reed ik met mijn 2CV als fotograaf. Het Franse publiek vond dit echt fantastisch. Je zag ze soms geïrriteerd kijken als er veel klassiekers langs reden, want je moest wachten totdat je eindelijk de voorrangsweg op kon, of dat lawaai van die oude auto’s was wel irritant. Totdat ik met de 2CV langs reed. Je zag de gezichten van de mensen opklaren en een lach verschijnen, want het was een 2CV. Hoe mooi is dat? Op een parkeerplaats liepen ze verwondert tussen die dik geprepareerde auto’s rond en smolten toen ze een Deuche zagen.

Uiteindelijk wist ik de SLS met de 2CV uit te rijden. Ja ik had wat kleinere problemen, maar man wat was het gaaf. En wat een waardering kreeg ik ook van de deelnemers dat ik met de 2CV was. Dank daarvoor, echt serieus, want dat maakt het ook de moeite waard. Uiteindelijk heb ik ook fantastische foto’s van het evenement kunnen maken.

Maar goed, ondanks dat ik het fotograferen enorm gaaf vind om te doen, kriebelt het ook om als deelnemer aanwezig te zijn. Twee keer een goed resultaat in de wintertrial helpt daar natuurlijk bij. Dus besloten Claudia en ik dat het tijd was voor een rally-auto. Dit is weer een project waar ik achteraf even van moet slikken, maar wat het zo weer de moeite waard is dat we het doen. Want het past zo in 2018 en ons plezier met oude auto’s. En dat niet alleen, het is vooral ook het plezier van oude auto’s terug brengen naar de mensen. Dat is iets wat ik in 2018 vooral geleerd heb. Het plezier van mensen als je met zo’n oude 2CV of Fiat 127, want dat is onze rally auto, langs komt rijden. De gezichten klaren op, mensen stoten elkaar aan. Het lijkt wel of iedereen een geschiedenis heeft met die oude auto’s.

Dat alleen is het toch al waard om met zo’n oude auto te rijden. Om de geschiedenis levend te houden. Om mensen weer terug te laten gaan naar het verleden. Weet je nog toen onze 2CV? Weet je nog wat we aan tuning gedaan hebben aan die Fiat? Dat was gaaf toen om mee te rijden. Of weet je nog dat we met zo’n oude auto op vakantie gingen? Hoe hebben we dat ooit gedaan? Dat kan toch helemaal niet.

Ik mag het beleven met mijn fotografie en historische rally’s en mijn drijfveer is om de komende jaren veel meer mensen nog te laten genieten van die oude bakken waarin in rijdt of navigeer. Bedankt voor al jullie enthousiasme en ik hoop jullie de komende maanden/jaren mee te nemen met onze mooie auto avonturen.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *