Generale repetitie

Al een tijd geleden hadden Joost en ik afgesproken dat we de DHRC Club Challenge 2017 zouden rijden. Als lid leek het mij leuk een keer mee te doen in plaats van fotograferen. Joost kon, dus wij gingen mee doen in mijn 2CV.

Niet lang daarna komt dan opeens het bericht dat je mee mag doen met de wintertrial. Dus dit zou een mooi moment zijn om even een keer weer samen te rijden. Even weer het gevoel op doen, straks zit je toch weer een week bij elkaar in de auto en op hotelkamers.

Ook een mooi moment om in persoon eens door te spreken hoe we er voor staan en vooral ook om onderdelen naar elkaar over te doen. Ik had een andere bumper geregeld en mistlampen. Een van die lampen bleek kortsluiting te hebben, dus besloot ik de bedrading te vervangen. Maar ja, als de massa afbreekt wordt het lastig om de lamp werkend te krijgen. Na verschillende pogingen gewoon doorgepakt en met een pompnagel de massa vast gezet, dit werkte! 100W lampen gaan ons zeker meer licht leveren dan afgelopen editie.

Joost en de vorige eigenaar Eric zijn ondertussen keihard bezig om de AZAM in topconditie te krijgen. De dynamo heeft nieuwe koolborstels gekregen. De startmotor is gereviseerd, waarbij bleek dat 1 koolborstel bleef hangen, dus op halve capaciteit mee deed. Er is een nieuwe accu gemonteerd, nieuwe V-snaar. De carburateur ligt uit elkaar en krijgt nieuwe pakkingen en sproeiers. Aan 1 zijde zit er al een gordel in. Kortom, de progressie gaat vlot dus alle hulde van mij aan Joost en Eric.

De DHRC club challgene zou een beetje winters worden, dat vond ik op zich niet erg. Ware het niet dat ik de laatste 2 weken ziek ben geworden en langzaam herstel. Dus de Club Challenge zou al wel wat snel komen, misschien wel te snel. En dat merkte ik ook wel. Ik miste energie om de hele dag echt door te hakken. En dan nog met winters weer merkte dat ik halverwege de dag al aardig moe was. En dan moet je nog een stuk. En het weer zat absoluut niet mee. Het begon met sneeuw in de ochtend, dat bleef even aanhouden, maar uiteindelijk brak de zon door. Maar de horizon werd grijzer en grijzer en uiteindelijk kwam er van alles uit de lucht. Regen, hagel, droge sneeuw, natte sneeuw, eigenlijk alle soorten vocht kwam wel naar beneden. Maar gewoon rijden en ons best doen.

Joost was nog niet helemaal blij dat ik ons ingeschreven had voor de sportklasse. Maar ik was er van overtuigd dat wij dit aan konden. Joost heeft ervaring zat en misschien dat hij als navigator de uitdagingen nog niet altijd heeft mee gemaakt. Ik mijn ogen was hij er wel klaar voor. Onderweg mopperent over de kou, sportklasse, moeilijkheidsgraad, de kou, omrij constructies en had ik de kou al genoemd? Of zoals hij het onderweg zei, ik heb een hekel aan sneeuw en kou, waarom doen we dit??? Natuurlijk konden wij er hartelijk om lachen, want de realiteit was, mijn 2CV wordt gewoon niet zo warm van binnen als die van hem. Dus de auto besloeg veel meer, bleef veel kouder, er komt veel meer vocht binnen, dus is het maar goed dat wij met de AZAM6 gaan meedoen in plaats van mijn 2CV, die ik toevallig een paar dagen voor de start 20 jaar in bezit heb.

Uiteindelijk hadden we lol. Ik twijfel dan toch weer aan het weer, want vlot rijden in de sneeuw is toch een uitdaging en nu was het papperig, glad en af en toe wat fatsoenlijke sneeuw. De banden zijn alweer een jaartje ouder en wat meer afgesleten, maar toch vond ik de grip, voelde ik de auto en wat hij deed. De DHRC had het tijdselement vanwege het weer geëlimineerd, dus dat haalde een stress factor weg. Gezien hoe ik sommige deelnemers makkelijk inhaalde voelde goed en vertrouwd. Joost naast mij als navigator ook. En het vertrouwen van hem in mijn rijden is gewoon goed en mijn vertrouwen in zijn navigeren is ook goed. Die combinatie is belangrijk en die combinatie werkt ook. Daarom werden wij bij de wintertrial 5e en nu bleek weer dat de combinatie werkte en werden wij weer 5e! Dat vind ik een goede prestatie om tussen de DHRC leden die voor een kampioenschap rijden 5e te worden in een rit zonder tijdsdruk dat is echt prima!

Kortom, wij zijn klaar voor de wintertrial. Mentaal hebben wij ook een goede stap gemaakt. Belangrijk is het om ons niet gek te laten maken, om op ons eigen tempo te rijden. Daar moeten wij echt aan vast houden. Fanatiek zijn wij zeker. Want wij kijken naar de startlijst en schatten onze tegenstanders in, zijn ze goed? Kunnen wij ze hebben? Lukt het ons om beter te scoren? Maar mijn ervaring is dat het elk jaar anders kan zijn. Het BELANGRIJKSTE, en dat schrijf ik niet voor niets met hoofdletters, is dat dat wij veilig rijden. Op de weg blijven en genieten. Alles wat daarna komt is mooi meegenomen. Er is maar 1 trofee die wij naar huis willen nemen. De finishers award, dat is het enige wat er toe doet!

foto credit: Dick Groen van Autopics heeft deze mooie foto gemaakt. Ga naar https://www.autopics.nl voor meer foto’s

Een gedachte over “Generale repetitie

  1. Lol hebben we zeker gehad! Op wat zaken als een geprepareerde auto na zijn we er klaar voor! De chemie in de auto is er nog steeds. Niko kan lezen en schrijven met een eend dus de AZAM6 is in goede handen. En als ik zeg rechts dan gaat Niko rechts (dus vertrouwen in de navigator). 20 januari technische keuring van de auto en routeboek ontvangen omdat we kunnen gaan intekenen (groot deel van de route krijg je overigens pas ter plekke op de dag zelf). Wintertrial 2018, here we come!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *